Ομιλία-πρόκληση πραγματοποίησε ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κάνοντας λόγο για «ειρηνευτική επιχείρηση» στην Κύπρο το 1974.
Ο Τούρκος πρόεδρος παρέστη σε γευμα με αξιωματικούς του τουρκικού στρατού και κατά την ομιλία του χαιρέτησε τα μέλη του «ηρωικού τουρκικού στρατού που υπηρετούν σε όλη τη χώρα και στο εξωτερικό».
«Είμαι πολύ χαρούμενος που βρίσκομαι μαζί σας σε αυτόν τον ευλογημένο μήνα (σ.σ. διάστημα του Ραμαζανίου)…Με την ευκαιρία αυτή, εύχομαι για άλλη μια φορά επιτυχία σε κάθε έναν από τους στρατιώτες μας που υπηρετούν με κόστος της ζωής τους για την επιβίωση του κράτους μας και την ασφάλεια του έθνους μας», δήλώσε.
Υπενθυμίζοντας ότι σήμερα είναι η 109η επέτειος της Ναυτικής Νίκης του Τσανάκκαλε, ο Ερντογάν είπε: «Πρώτον, επισκεφθήκαμε τους αγαπημένους μας μάρτυρες στο Τσανάκκαλε σήμερα το πρωί… Θα ήθελα με την ευκαιρία αυτή να ζητήσω το έλεος του Θεού για τους μάρτυρες μας που έπεσαν στο έδαφος για την πατρίδα, τη σημαία, την ελευθερία και την τιμή τους κατά τη διάρκεια των πολέμων του Τσανάκκαλε, του πολέμου της ανεξαρτησίας μας, της ειρηνευτικής επιχείρησης στην Κύπρο, του αγώνα κατά της τρομοκρατίας και της 15ης Ιουλίου.
Στη συνέχεια δήλωσε ότι οι Τουρκοκύπριοι επέστρεψαν από το χείλος της γενοκτονίας πριν από μισό αιώνα, αναφέροντας χαρακτηριστικά:
«Στην Ειρηνευτική Επιχείρηση του 1974, 498 στρατιώτες μας από τις τέσσερις γωνιές της χώρας μας, συμπεριλαμβανομένων αξιωματικών, υπαξιωματικών και οπλιτών, έπεσαν μάρτυρες.
Παρ’ όλες τις πιέσεις, αν δεν υπήρχε η παρέμβαση της Τουρκίας, δεν θα υπήρχε σήμερα ούτε η Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου ούτε οι Τουρκοκύπριοι».
Ανέφερε δε μάλιστα ότι η Τουρκία θα μπορούσε να κάνει τότε την Κύπρο ολόκληρη δική της.
«Στην πραγματικότητα, ίσως αν είχαμε πιέσει προς το νότο, δεν θα υπήρχε πια νότος και βορράς και η Κύπρος θα ήταν εντελώς δική μας», υποστήριξε ο Τούρκος πρόεδρος.
Συνέχισε μάλιστα, σημειώνοντας ότι «αν θέλουμε να ζήσουμε στην ίδια μας την πατρίδα ποτισμένη με το αίμα των μαρτύρων με έναν ελεύθερο, έντιμο, και ειρηνικό τρόπο, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να συνεχίσουμε να διαταράσσουμε τα σχέδια και να αφήσουμε τις προδοτικές φιλοδοξίες στην αρχή τους.
Από αυτή την άποψη, η ύπαρξη ενός ισχυρού στρατού είναι για μας κάτι περισσότερο από επιλογή, είναι υποχρέωση. Είμαστε μια χώρα, ένα έθνος, ένας στρατός που πρέπει πάντα να διατηρεί την αποτρεπτική του ικανότητα στο υψηλότερο επίπεδο.
Ως τουρκικό έθνος, μόνο ο δικός μας καρπός, η δική μας δύναμη, τα δικά μας ανεπτυγμένα μέσα και δυνατότητες μπορούν να μας προστατεύσουν από τους εχθρούς μας».